Η ζωή σου δεν αλλάζει
με ελπίδες κι ενοχές
κάθε ήλιος που ανατέλλει
ξημερώνει νέο χθες
Μες το βλέμμα και το ψέμα
ζητιανεύεις συντροφιά
κάθε βράδυ πριν πεθάνεις
λες πως ζεις πραγματικά
Σε μια κούτα στο πατάρι
τα παιχνίδια που δε θες
όνειρα, ιδεολογίες
και οι Έρωτες του χθες
Δε σ’ αγγίζει πια ο ήχος
κι οι κραυγες βγαίνουν βουβές
τα πιστεύω σου
αργοσβήνουν
αναμνησεις παιδικέςΣε μια κούτα στο πατάρι
τα παιχνίδια σου σωρός
όνειρα, ιδεολογίες
έρωτες κι ένας Θεός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου