Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2013

Μια Σύντομη Ιστορία



Δυο ερπετά μαλώνανε ποιο είν’ το πιο μεγάλο
και σε καυγά το ρίξανε να φάει το ‘να τ’ άλλο.
Δαγκώνει το ‘να την ουρά, το άλλο το κεφάλι
κι η Αλεπού που τα ‘βλεπε, χαρά κάνει μεγάλη·
«Ζηλέψτε Νύμφες του βουνού κι αρχαίο Δάσους Πνεύμα
που δυο ερπετά μαλώνουνε, να μου ετοιμάσουν γεύμα»


Φλέημ Πρίνσεςς




Σα λάβα πέφτει στα νερά
σμίγουνε κι εξατμίζεται,
ύστερα ανάλαφρος καπνός
στ’ άστρα εξαφανίζεται.


Αφήνει πίσω της φωτιές
που σπλάχνα σιγοκαίνε
σε άνυδρες βουνοπλαγιές
και νέους που δεν κλαίνε


Κι ας την εξόρισαν σε γη
που δε γνωρίζει ο χάρτης
στης νύχτας την ψυχρή σιωπή
ακούς το Κάλεσμά της


Σε θέλει δίπλα της να πας
για να σε νανουρίσει
μες την καυτή της αγκαλιά
η Μοναξιά να σβήσει.