Στο λιμάνι της Τοσκάνης
κατεβήκαν πειρατές
και περάσανε το βράδυ
μ’ αλητείες και κλεψιές
Του σκαριού τους το κοπάδι
τους φαινόταν βαρετό
κι έτσι αρπάξαν στο σκοτάδι
κάποιο γέροντα τρελό
Τον στολίσανε χρυσάφια,
σκουλαρίκια και φτερά
και τον ‘βαλαν στο κατάρτι
να φυσάει τα πανιά
Μα τους έπιασε φουρτούνα
και τους ‘σπασαν τα κουπιά
πείνα ζώνει τη μαούνα
και θαλάσσια θεριά
Πονηροί οι καπεταναίοι
βάρκα γέμισαν φλουριά
και στης νύχτας το σκοτάδι
‘βαλαν ρότα για στεριά
Πια του πλοίου οι Κολασμένοι
ν’ αρμενίσουν προσπαθούν
μα δε ‘μαθαν οι καημένοι
δίχως να κυβερνηθούν
Το κουτό τους το κεφάλι
στρέφουν προς τον ουρανό
μα Θεό δε βρίσκουν άλλο
απ’ τον γέροντα τρελό
Και ξεχνούν ότι είν’ αστείο
που φυσούσε τα πανιά
κι όλοι τώρα προσκυνάνε
του Σοφού τα Μαγικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου